زیادی که زلال باشی,

مردم سنگهای کف رود خانه ات را بر میدارند.

و مستقیما درون خودت نشانه میروند....

کودک فال فروشی را پرسیدند:چه میکنی؟

پاسخ داد: به آنانکه دردیروز خود مانده اند؛ فردا را میفروشم...!

باران را در آغوش می گیرم

و خودم را غرق در رویای بدون تو بودن می کنم

تو با آغوشی باز ...

با آغوشی پر از نفس های پاییزی

به استقبالم می آیی ...

و مرا تنگ در آغوشت می گیری

و یک نفس عمیق تو کا[!]ت

برای دوباره جان دادنم در هوای بودنت ...

به حال من تومیخندی....
بازم دیوانه دلتنگی.....

معلم مي دانست كه فاصله ها چه به روزمان مي آورند كه به خط فاصله مي گفت: خط تيره