اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باز هم مه آمد

باز هم در تشویش

رد پایت گم شد...

گم میشوم در یادت،سکوت میکنم

نمیدانم تو رفته ای یا همان که در من میجوشد تویی.........

ای مرغ دل که خسته و بیتابی

دمساز باش یا غم او،دمساز

کاش در دفترِ آرامش تو

خط پُرخاطره ای بود مرا

سداره لایک شدی

خدا هست همیشه و همیشه بوده و خواهد بود و ...

از آن دست نیافتنی هایشان….
ساده اسیرت شدم که قدر ندانستی…!!!