اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

روزت مبارک دوست من

گربه ای کاغذی

که نمی گذارد جیکم دربیاید

سقوطم حتمی ست

هنوز رسمی ام

با کیف سامسونتی که بی حوصلگی ام را حمل می کند

از خانه به اداره

از اداره به خانه

دلم هزار راه می رود

و از بی راهه ها برمی گردم

با خودم دست به یکی کرده ام

کتاب های تاریخ هر سال عوض می شوند

چقدر واضح می پرستم تو را....