اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سلاااام علیرضا ...

وقتت بخیر

وپیوسته خرابه ای درامتدادقطارزندگی...

حرفی ساده،


نبودی دوباره،

وتکه قلبی شکسته،

درسرنوشت زندگیم معرق کاری شده است.

احساس زیبای تنهایی

باچیدمانی ازجنس فاصله

سکوتی ازحرف های ناگفته رابرجسته می کند

انگار؛

هنوزهم زندگی خالیست...

امروز هم زمین و زمان گریه می کنند

تنها آسمان همرنگ جایگاه من است
و من تنها به سوی ابدیّت
پهلو می گیرم...

سوختم مثل پروانه ها...

اینک من پشت پنجره تنهائی دلم

به صدای جیر جیرک ها

عادت کرده ام .

خسته ام ز میله های قفس

من دلم ، ز آشیانه میگیرد

بسته اند بالهای پروازم
خاطراتم ، کرانه میگیرد