اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

وقتی جسم رنجورم
به خواب می رود؛
روح ام، درد نمی کند!

آسمانم، کبود!
زمینم، زرد!
و زمانم، آکنده
از درد، است...

بلی بلی.....خودت خواب نداری رفیق....

« حسم »
وقتی مرده است
رقص با تنِ سرد
چه سودی دارد؟...

قلم، دلم
- را -
نیش زد!