اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زنده ام ! نه از جونـ ـی كه واسم مونده ..

از استخون های لجبازی كه روی هم ايستادن و كوتاه نمیان ...

کووووووووووووجایی خوووووو؟

دستهایی برای خالی ماندن...

پاهایی برای نرفتن ...


شبهایی بی ستاره ...


پنجره ای به سوی کوچه بن بست ...

و وجودی بی پاسخ...

نه از آبم نه از خاکم که تنها آتشم

ﯾﻪ ﺭﻭﺯﺍﯾﯽ



ﯾﻪ ﺷﺒﺎﯾﯽ



ﺑﻪ ﯾﻪ ﺍﺩﻣﺎﯼ ﺧﺎﺻﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﺩﺍﺭﯼ

اگربدانم روزی چشمان توراخواهم سرود



مرگ رامیپذیرم

تست هنگ......