اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دسـتـانـم شـایـد





اما دلم نمی رود به نوشتن!





این کلمات به هم دوخته شده کجا ،





احساسات من کجا . . .





ایـن بـار . . .





نـخـوانـده مـرا بـفـهـم . .

روزی اگر مرا یافتی آرام از کنارم بگذر ...





بی آنکه لحظه ای بمانی !





شـــایـــد





در گوشه ای کسی کمک بخواهد !





و هـنـوز





دیـر نـشـده بـاشـد ...

خدا خودش شاهده
که من تورو خیلی می خوام
گل قرمزم منو بچین
روی مخمل پهنم کن

هر کسی که یار زیبارویی (که لپهایش سرخرنگ هستند) دارد

مانند لاله، معلوم است که در درون قلبش داغی دارد

داغهای تازه ات خانه قلبم را روشن کرده اند

شکر که از شمع غمت، دلم شبچراغی دارد

تمام جاده ها

به سمت تو سرازير مي شدند

عميق بينديش

اين شعر

شرح رسالت نيمه كاره ي نوح است

اگر بیایی
از فرط خوشحالی خواهم مرد...
اگر نیایی
از فرط غم و صوت...

با خیالت همیشه...
خنده هست
بوسه هست
شادی هست
انگار همه چیز
بوی خوشبختی می دهد...
دلخوشی هایم کوچک
و دلم قانع است...
از روزی که خیالت اینجاست
آیینه را هم پاک نکردم...
مبادا
چشم در چشم حقیقت شوم
اصلا
حقیقت باشد سهم تو
خیال خام برای من...

هر چند که شاید هنوز هم پشت این همه سیاهی
کسی ، چیزی پیدا شود که نام من را از یاد نبرده باشد...