اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تست هنگ

نگاهت

گذرگاهی است امن

تا من از یادگاری های تلخ بی کسی بگذرم!

می آیی در آغوشم و با من یکی می شوی

همچون نیلوفری که می پیچد به درختی تکیده و خشک

و نفست در رگهایم می دمد

تا شاخه های تمایلم دوباره سبز شوند

تنها تو میدانی راز جوانه را

چرا که خود همسفر بهاران و

هنگامه های شوریدنی

امشب انگار سحر را به من سپرده اند

و شمعدانی ها و یاس ها را به باغ ویران دلم وعده داده اند

امشب شیرین است اما

دل من بهار نارنج می خواهد و نفس های آمیخته با صبح تو !

مرا به حرف بیاور

به عشق برگردان

من از مکالمه با خاطرات می ترسم

دست کم نگیر...

وقتی دنبالر هنگ میکنه..

اولا یه گل کم دادی

دوما دندونشو

سوما گل سر رو داری دیگه