اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

شاید باران به آسمان

باز گردد!شاید!

یا

زمین

به قلب خورشید!

و

ماه

به آغوش آب!



اما

جاده ها

از راهی که رفتند

باز نمی گردند!

اين لحظه هاي حسود ...

اين زنجيرهاي كهنه ،‌ اين زنجيرهاي نازك نمي توانند تا ابد مرا مال خود كنند

این روزها مثل دیوانه ها

بــــه در و دیـــوار

خیره می شوم !

همه فصل هایش یکی بود...سکوت زندگی..

پنهان می شوی



پشت ابرها



من



و



گلهای آفتابگردان



سرگردان ....

با این عکس پرو فایلت ونوشته هات ادم از زنده بودن ناامید می کنی !!!!!!

برای خواندن تو !



ای آیهء دانایی



وضوی تفکر گرفته ام



و به اقتدای آفتاب



هستی را



عاشقانه اقامه می کنم.