عصر ما ٬ عصر فریبه عصر اسم های غریبه

عصر پژمردن گلدون چترهای سیاه تو بارون

شهر ما ! سرش شلوغه وعده هاش همه دروغه

آسمون هاش پُر دوده قلب عاشق هاش کبوده

کاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یه قایق

بزنیم دل و به دریا من و تو تنهای تنها

خونه هامون پُر نرده پُشت هر پنجره پرده

قفس ها پُر پرنده لب های بدون خنده

چشم ها خونه ی سواله؟! مهربون شدن محاله

نه برای عشق میلی نه کسی به فکر لیلی

کاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یه قایق

بزنیم دل و به دریا من و تو تنهای تنها

اونقدر میریم که ساحل از من و تو بشه غافل

قایق رو با هم می رونیم اونجا تا ابد می مونیم

جایی که نه آسمونش نه صدای مردومونش

نه غمش ٬ نه جنب و جوشش نه گل های گل فروشش

مث اینجا آهنی نیست مث اینجا آهنی نیست

پس ببین ٬ یادت بمونه کسی هم این رو ندونه

زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا

زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا

وای مرسی خیلی اهنگشو دوس دارم اصلا عاشقشم همه ترنه هاش معرکه هستن

پس چرا به من خطلاب نزدی؟؟؟

من بچه سر راهیم؟؟

sorry! khatabaro az yeki az bacheha copy zadam! alan ke khodet omadi! ino taqdimet kardam

ممنون