اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

صدايم مي لرزد

چقدر وحشت دارم

از سكوتت !

به من نگاه مي كني

به تو نگاه مي كنم

سكوت

شعر مي شود !

به يمن قدمت

قلبم مي ايستد

عجب جنسي دارد غمت

عذابي كه در خواب مي كشم

در هيچ بيداري نكشيدم !

تولدت مبارک و شرمنده بابت تاخیر .. همیشه شاد باشی و شاد زندگی کنی

قوز كرده روزگارم

ديگر با هيچ شعري

قولنجش شكسته نمي شود !

بين مرگ و زندگي جائيست

كه من سالهاست

به آن پناه برده ام !

سكـــــــــــوت .

شعر من كوچه ايست به نام تو


و من ديوانه اي

كه هر روز آن را

آب و جارو مي كنم !