اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

و من چقدر ساده ام





که واژه واژهء تو را





به آب فووت می کنم





تا بنوشمت





به نام عاشقی!

شعر خسته ای در من

منتظر یک تپش ساده است انگار....!

اما دیگر بیخیال این حرفها شده ام.

همین حرفهایی که در آن

همیشه

من : عاشق تو باشم

و

تو : عاشق هر که میخواهی!

این جاده ها



ما را به جایی نمی برند



برگرد ! بیا



از مسیر رودخانه برویم.