اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

عطر حضور توست در قلبم

که با لطافت باران درآمیخته تا کیمیاگری کند ،

تسخیر کند روحم را ، نمیدانم خبر داری یا نه؟

مرا درگیر خودت کرده ای ، آرام ، آرام ....

مثل حباب بود خونه یی که ساختم

سلام/
میگم چرا تو گروه ها متن ها تو نمی نویسی

ای دوست نازنین من زمستانت بهار شه
تاج سعادت همیشه برسرت برقرارشه
امید دارم به اون حق نیازت نباشه به خلق
دشمنی که توروخوار میخواهد ذلیل روزگار شه

درود بر مهربانان

کسی شبها آواز می خواند


از میان گلدار ترین چین ملافه ها

حرف می زند... آرام، دقیق، مهربان

سوال می کند

می خندد

سرفه می کند

باور نمی کنید

به خواب می رود

به خواب...