اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اره بسته ولی دلش تنگ میشه یه روزی میاد

من کم کم به این جمله ایمان خواهم آورد :

" که زندگی به من تنها قدر تو فرصت داده بود و بس!

آهسته تر...

نرم تر ...

تمنا دارم ...

فقط کمی آهسته تر ،

نه که می شکند یا لــــــِه می شود....

می میرد!

دیگر آنقدر درد کشیده که تحملش نیست

قدمت را قربان کمی آرامتر

دلم تحمل ندارد پاهایت را وقت عبور

فقط کمی آهسته تر که بتوانم بعد از رفتنت دلم را باز بند بزنم .

ناگهان تو را در آب می بینم

شیرجه می زنم به دل دریا

-

یا خیالت در آسمان

یا توهمت در دریا

من فقط

خواب بچه ماهی ها را آشفتم

همین!

من به بوی پیراهنش مبتلا شده ام
و هر لحظه که اراده کنم
شعری برای از او نوشتن دارم !

پشت کرده ام به تمامی آنچه ناهنجارم می کند...
کجاست سمت بودن و رسیدن به حس پنهان ماندن و صمیمیت خانه ی دوست؟

خدایا!

دلم به سان قبله نماست

وقتی عقربه اش به سمت تو می ایستد ...

آرام می شود!

من دلتنگم

واقعا کاش دهخدا میدانست ،

دلتنگی معنایی ندارد

وقتی دلتنگی باید یک گوشه ای بنشینی و

بنشینی و سکـــــــوت

کدام صبح میایی؟ کدام چمدان مال توست؟بیا که درد دلم را فقط تو میفهمی . . .