اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زندان تاریکیست سیه چشمانت

نمیدونم نویسنده ی این متن کیه,

فقط میدونم...

برای کشتن یک پرنده,

راههای راحتتری هم از بریدن پرهایش هست...

آنقدر بمان تا وجودت نیازش بشود,

و بعد آرامو بی صدا برو...

تو نمیدانی اما...

خودش از پرواز دست میکشد...

اگر دوستش داری گاهی برای دل خودت ساعتها بشینو بهش زل بزن....