اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

وجدان تیغ

رگ تنهاییم را نمی برّد .....

دوئل نمی کنم

شخصیت من مدت هاست ترور شده!

از طرف پاییز ...یلدا مبارک....

پک می زنم وجودم را

شاید زودتر تمام شوم!

فخر می فروشد ثانیه شمار به تنبلی ام

احمق خبر ندارد دونده گی اش تکرار است!

به هن و هن افتاده ام از شلوغی سایه ها

و در این ازدحام این منم

تنها من!

می لرزد ....درونم

پيچكي روي لبخندم مي پيچد

ومي دوزد لحظه هايم را به غم....