اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ای اشک گرم و آرام ببار بر گونه ی بیمار من

وقتی دلم به درد میاد و کسی نیست به حرفهایم گوش کند،

وقتی تمام غمهای عالم در دلم نشسته است،

وقتی احساس می کنم دردمند ترین انسان عالمم...

وقتی تمام عزیزانم با من غریبه می شوند...

و کسی نیست که حرمت اشکهای نیمه شبم را حفظ کند...

نیلوفرها در مرداب می رویند

تو را با اشک خون از دیده بیرون راندم آخر هم ، که تا در جام قلب دیگری ریزی شراب آرزو را به زلف دیگری آویزی آن گلهای صحرا را....

مگو با من دگر از هستی و مستی...

pas chi kar konam in 4 salo

وقتــــــی "رفتــــــی" تا آخــــــر "بــــــرو" . . .

وقتــــــی "مانــــــدی" تا آخــــر "بمــــان" . . .

ایــــــن تــــــن.....خستــــــه ســــــت !

از نیــــــمه رفــــــتن ها.............

از نیــــــمه مانـــــدن ها....