اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

همین که فکرمی برای من بسه...

تو سراپا آرامشی...

دست در دست..
زجر کش میشوم!!

زلال که باشی سنگ های کف رودخانه ات را می بینند، بر می دارند و نشانه می روند درست به سوی خودت

مـــرا یک شــب تحمل کن که تا باور کنـی ای دوست

چگونـه با جنون خود مـدارا می‌کنم هـر شــب . .

پــا به پــات اومــد
پــا به پــاش
باهــاش بیــا
نـگاهــش کــن
بــزرگ که شده ایــی
از بــزرگــی اوســت و آبــروهـایی که برایــت ذخیــره کــرد
اکنــون تــویــی که
قــرار اســت
پــای و دســت و چشمــش باشــی
برایــش آنــی باش
که شــایستــه اوســت
پــا به پــایت قــدم برداشت
تا قــدم برداشتن را یــاد بگیری
قــدمــش را استــوار کــن
ارزشــش را بــدان

وآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآوووو !! چه عالی اَن

مرسی آق علیرضایِ مهربون و ساکت !!

ایشالا خوشبخت شی مادر !

ممنون از لطفت

دوستت دارم