اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زیباست ممنون...

قطعا درسته

خلاصه ات که می کنم... گلدانی می شوی بر طاقچه ی اتاقم... و پنجره ای که برای تو گشوده می شود هر روز...

مرا دریاب من خوبم... هنوزم آب میکوبم... هنوزم شعر می ریسم... هنوزم باد می روبم....

شلام

تولدت مبارک

این شعر را همین حالا بخوان

و گرنه بعد ها باورت نمی شود

هنگام سرودنش چگونه دیوانه وار

عاشقت بودم

پس چرا اسمم رو نمی نویسی؟

گذشته...........................

دلم تنگیده خو کیانا..................

اما من هنوز خسته نشدم...