اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دوست دختر نداریم که..........

در پناه حق....

در پناه حق....

............................
این جا به هیچ کس اجازه ی ماندن نمی دهند

از این جا سال هاست که کسی به خواب آفتاب نمی رسد

اما هنوز باد که می آید

از کنار سنگ ها بوی نم برمی خیزد

پیرمرد فانوس ها را کرایه می دهد

قرآن می خواند

و درخت ها که بلند تر شده اند

مثل سال های روی سنگ که دارند کم رنگ تر می شوند

لعنت...................

در پناه حق...

هیچ سازی زنده نخواهد ماند

اگر انگشتی آن را

به آهنگ نرساند

انگشتانت را

از گیسوانم دور نکن

که هر تار مویم

آهنگی از توست