اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

در این بازی روزگار و چرخش زمانه

هر کس که دلی دارد او غمی دارد

پرنده های مهاجر

بکارت پروازهایشان را

از دست داده اند

در خرمن سوخته آسمان .

پرنده هایم پرکشیده و رفته اند . لانه شان خالیست و من ازدیروز منتظرم تاببینمشان !

شب است و من برای تو

نور و ترانه می شوم

برای روح خسته ات

هم آشیانه می شوم

جهان پر از غم است و درد

غم زمانه را نخور !

فقط بخاطر تو ، من

شور شبانه می شوم !

تنها گل شمعدانی ام را ازحیاط آوردم اطاق . هوا خیلی سرده ........

خسته نباشی رفیق


سما.....

هر دو

دلمان گرفته است

من و آسمان !

آنقدر که بارید از دیروز

نه دل او باز شد

آنقدر که گریستم از دیروز

نه دل من ...

نمیدانم ازچه رو بازهم

تن اهالی میلرزد تا سحر

کابوس هایم تمام میشود !

انگار ...



ابرها ببارند اگر

آسمان را

آبی تر ترجمه خواهم کرد

اینبار !



اگر نبارند ابرها

اینبار هم

کابوس هایم ناتمام میشود !

انگار ...

بر بستر ساده و ساکت قلبم

خط های سیاه راه راه میکشم

اینبار میخواهم به راستی

گول قفس را نخوری !

آنان که ترسی ندارند و دل به دل دریا میسپارند

نیستند از ریاکارانی که سخن با قسم می زنند