تصور کن

کسی را که در شیرین ترین دریای جهان غرق میشود

و تشنگی او را می کُشد

حالم امشب خوب نیست

این کودک نازدانه ی خفته در سینه ام

باز هم دلتنگی ات را می کند

...

..

.

انسان ها می روند و خاطراتی به جا می گذارند

ما می مانیم و خاطراتی که از آنها به جا مانده است

مرغ سحر هم که دگر ناله نمی کند

داغ ِ دل ِ مرا چه کس تازه می کند؟

آن هنگام که زلزله ی عشق

ساختمان وجودم را آوار کرد

...

..

.

اِذا زُلزِلَتُ القَلبُ زِلزالَها

زندگیم مثه آلبومای معین شده

نمیدونم برقصم یا گریه کنم

پاهایت را می بوسم

غرورم را می بینم

که زیر پاهایت لگد مال می شود

غرورم را برمی دارم

بلند می شوم

افسوس می خورم

نه به حال خودم

به حال تو

...

..

.

یک خدانگهدار می گویم

و می روم