اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

از شبِ دریا
ماه و موج ماندو
ضجه های سکوت زندگی...

چه شگفت انگیز

پیچش بال.

یاعلی

هوا طعم قهوه می دهد ...تلخ...

پناه می برم

از اینهمه اندوه جهان

به شاخه گلی

علیرضا خوشبختم

شبت قشنگ

تصوير نام تو
بر فنجانم مي‌افتد

بختکی‌ست
روی سرنوشت من

کوچه باغی را روشن نمی‌کنند
چراغهایی خاموشند
کلاغها.