اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

درود مهربانان....

شب خوش...

شب خوش...

طعم ِ خیس ِ اندوه و اتفاق ِ افتاده
یک … آه ! … خداحافظ یک فاجعه ی ساده

و این

نبودن ها

طعم گس خاکستری می دهد....!!

من چه کنم ؟

تو پرواز مي کني و من پايم به زمين بسته است ...
اي پرنده ! دست خدا به همراهت ...

شانـــه هایـــت گــــرم

چشـــمـــانـــم خـــیــس ؛

یک روزایی دلم خوش نیست

همون روزایی که میخندم...

این روزها نبودنم

چیزی از زندگی نخواهد کاست...

چه آرامند شب‌بوها

چه نا آرام روح من...

از معصومیت کودکانه ی خودم خجالت میکشم...

امشب را در کنار ثانیه ها

آمین گوی آرزوهایت می شوم

واقعاً