اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

گاهی آدم حاضر است هر چه دارد بدهد

تا فقط چند ساعت بی خبر و رها

از قید چیزهایی که آزارش می دهد

در سکوتی محض آرامش بگیرد...

گمم نکن

قول ؟

بگذار بمانم

آرام گوشه حافظه ات فقط ...

شانه ات کو ؟

دنیایم باز بهم ریخته ...

بعضے حرفا رو ، نہ می شہ گفت ، نہ میشہ خورد

می مونہ ســر دل !

میشہ دل تـــنـــگ !

میشہ بــــــغــــض !

میشہ ســڪـــوت !

میشه...

ما فکـر میکنیـم بدتـرین درد

از دسـت دادن ِ کسـیه که دوستـش داریم

امـا …. حقیقـت اینه که :

از دست دادن ِ خــودمـون

و از یــاد بردن ِ اینکه کـی هستیـم ! و چقدر ارزش داریم

گـاهی وقتــها خیلــی دردنــاک تـره …

مگر باز داری عاشقانه مرا می بوسی

که باران می بارد؟

تلخی روزگار اینه که خیلی چیزا رو میشه خواست
ولی نمیشه داشت

حتـــی سكـوت آیـنـه لالـم نمی كند

سلام صدفی .....

مانده ام من با این دنیا چکار کنم...........