اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

رفت یك گوشه

آرام و بی صدا نشست ...

سر را روی زانو های دل گذاشت

و تمام این زخم ها را

دانه دانه بارید ...

این حوا..

یا

این هوا..

چه فرقی دارد وقتی،

هرکدامشان را از من بگیرند

بی شک!!

خواهم مرد...

بدرود......

عجب نقاشیه نکبت...

چه دست فرمون داره توله سگ...

چه صدایی داره کثافت ...

چه گیتاری میزنه ناکس...

استاده کامپیوتره لامصب...

عجب گلی زد بی وجدان...

بی شرف کارش خیلی درسته...

دوستت دارم وحشتنـــــاک...

وقتی که میخوایم ناسزا بگیم یا نیش و کنایه بزنیم ؛

برو شازده...؟

چی میگی بامعرفت ...؟

آخه آدم حســـابی...؟

چطوری آی کیو...؟

به به استاد معظــــم...؟

کجایی با مرام...؟

آقای محترم...؟

برو دکتـــر برو...؟

وقتي احساس مي کنم دردمند ترين انسان عالمم... وقتي تمام عزيزانم با من غريبه مي شوند...

به خدا اعتراف تلخي است!!!

تقصیر حسودا بود که حالا یکی بود و یکی نبود....

سیگار از آخرین پک...
سرباز از آخرین تیر...
من از آخرین نگاه...

خدایا، عقیده مرا از دست عقده ام مصون بدار.