اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بر سر غمگین کردنت شرط بسته اند

زیرآوار این لحظه های غریب

سوسوی هیچ ستاره ای برای من نیست...

دلم گرفته...

شب تمام سیگارهایم را کشیده است...

از آسمان ابر مي بارد
از چشم هاي من خورشيد

تو ماند ه ای

و اشک هایی از دلهره با من بودن

و خیال رها شدنت در باد مرداد

با روسری صورتی کوچکی

که قلب بزرگت را تسخیر کرده است...........

دلم برای خاک بازی تنگ شده است
با آن همبازی های روزهای دورو نزدیک

و امروز

که اسم مرا در"خونه خالی"

گم کرده اند......

من

دلم

برای "آن خودم" تنگ شده است.............

در پناه شب...

انتظار...

به جاذبه‌اي مي انديشم که پروازم مي دهد.

بـوی ِ یـه عَـطـر خـاص . . .نمیاد...