اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دلم یه نیمکت سیاه می خواد

تو یه پارک سبز

با یه بستنی قیفی

که بستنیم بیوفته زمینو

دختره که داره رد میشه رو بستنی ها لیز بخورده

بعد من بمیرم از خنده

هیچی!

سکوت نکن خاتون

نیاز به ناز و نوازش نیست

خودم برای ات سیب می چینم

حوای من!

به انتظار نشسته ام
به انتظار این قوی سپید ؛

از بس خسیسی