اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

در شب میخک و پروانه و مهتاب

دوستداران هوس
به هجوم دل غمدیده ی من
دم به دم می آیند

حضور مبهم نا دیدنی ها

صدای وحشی گرگی
نشسته در کمین گمشده
در جنگلی دور

تو نمیدانی و من میدانم

همه بازنده از این رزم پلید

در این رزم غریب
هریکی سهم و شریکی داریم

خنده را به اساطیر زمان سپرده ایم

گناهکاران بی گناه

گم شدن رویش سبز دوستی ها

چهره تلخ زمستان جوانی

پشت سر؛

منزلگه اندوه و درد و بدگمانی