اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

با تو

پیدا می کنم

آرامش پنجره را

خوب برو لیوان رو بشور که دهنی نباشه

گویی ابرها بر چشمانم حسادت می کنند!



خوب می دانی

فراقت با من چه کرد!

آیینه در صفحه ایی دلتنگی ِ تلخی را به تصویر کشید...

سکوت نکن خاتون

نیاز به ناز و نوازش نیست

خودم برای ات سیب می چینم

حوای من!

مشق ِ […] زبان ِ سرخ نمی خواهد.

مریض................................سیب................

به انتظار نشسته ام
به انتظار این قوی سپید ؛