بار ديگر خانواده يك بيمار مرگ مغزي با موافقت براي انجام عمل پيوند عضو، اتفاقي به يادماندني و زيبا را خلق كردند.

اين بار متوفي دختر دو ساله‌اي به نام «عسل» بود كه به علت برق‌گرفتگي دچار مرگ مغزي شد.

پدر 27 ساله عسل مي‌گويد: بدنه كولر ما به دليل نقص در سيم‌كشي برق داشت به همين دليل من برق آن را قطع كرده بودم. وقتي هوا كم كم گرم شد، از پدرم خواستم بيايد اتصالي آن را درست كند چون عسل - كه 2 سال و دو ماه سن داشت و تازه راه رفتن را ياد گرفته بود - ممكن بود به آن دست بزند.

روز حادثه حدود ساعت 16:30 بعدازظهر بود كه پدرم به خانه ما آمد و پس از كمي دستكاري سيم‌ها گفت كولر درست شد، برو برق را وصل كن. من هم همين كار را كردم اما وقتي كولر را امتحان كردم ديدم هنوز برق دارد به همين دليل دوباره برق را قطع كردم، اين در حالي بود كه بچه را داخل خانه پيش پدرم گذاشته بودم و آنها با هم بازي مي‌كردند.

اين مرد ادامه مي‌دهد: چند بار برق را قطع و وصل كردم، اما هنوز اتصالي كولر درست نشده بود. در اين حين به داخل خانه برگشتم و سراغ عسل را از پدرم گرفتم و متوجه شدم وقتي من به حياط رفته بودم بدون اين‌كه متوجه شوم پشت من راه افتاده و به آنجا آمده بود. سريع به حياط رفتم و ديدم عسل با آب كولر بازي مي‌كند همان موقع برق او را گرفت.

از روستاي ما تا سرخس پنج كيلومتر فاصله است. از يكي از همسايه‌ها كه ماشين داشت خواهش كردم ما را به شهر ببرد، اما وسط راه بوديم كه احساس كردم بچه‌ام نفس نمي‌كشد و تمام كرده. همان​جا بود كه خواستم بگويم برگرديم، اما باز هم پيش خودم گفتم بهتر است به بيمارستان برويم شايد اميدي باشد.

وقتي به بيمارستان رسيديم اولين دكتري كه بچه‌ام را ديد گفت تمام كرده. از او خواهش كردم كاري برايش انجام بدهد. اول شوك دادند اما اتفاقي نيفتاد و بعد او را زير دستگاه CPR گذاشتند و گفتند فعلا فقط قلب او كار مي‌كند، بعد هم گفتند بچه‌ات را ببر مشهد شايد بماند.

وقتي به مشهد رفتيم همان شب اول گفتند عسل نمي‌ماند. من اصرار كردم هر طور شده بچه‌ام را زنده كنند گفتم هر چه دارم مي‌فروشم و مخارج آن را مي‌پردازم، البته چيز زيادي ندارم از مال دنيا فقط يك خانه دارم كه حاضر بودم آن را براي زنده ماندن بچه‌ام بفروشم.