اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ببار باران که به خود شک کرده ام آيا واقعا من عاشقم


مگر مي شود عاشق بود و از فراق و دوري يار نمرد


ببار باران هنوز زنده‌ام ببار تا نشان دهم


دربين موج‌هاي خروشان سيلت هم مي گوييم

او همه دنياي منه......

پنجره ای كه پرواز گنجشكان را از پشت آن تماشا كنم


و خوشبختی مردمان را و گذر فصلها را.


در كوچه ما خانه ها را بی پنجره می سازند.