اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خدایا می خواهم اعتراف کنم .....

دیگر نمی توانم ......... خسته ام ............ من امانتدار خوبی نیستم .....

" مرا " از من بگیر .....

ماله خودت.......

من نمی توانم نگهش دارم ......

چی شده‎‎

سرشارم از شور رویش
ولی آسمانی ندارم
آنقدر پاک است
احساس من
که در خاک
قلبم را
در دست باران می گذارم
می بارد
حرف هایم در بهت مرداب
و نگاهم
در لایروب فراموشی ...

ما چنان آیینه‌ها بودیم رودر رو ولی

امشب این آیینه از آن آینه غمگین‌تر است

سنگ‌دل، من دوستت دارم فراموشم مکن

بر مزارم این غبار از سنگ هم سنگین‌تر است

زیبایی نوروز



همیشه چیزی را از قلم می اندازد

Tamam tanam larzid dadash chon hameye inaei k gofti man alan daram bahash zendegi mikonam