اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

«نصرت رحمانی»

کی میرسد آن روز


که یکی از راه برسد

و فوت کند تمام رخوت ها را از زندگی ام !

ستاره ای نیست ..

آه که چه اندازه این آسمان ِتاریک می ترساندم !

صداي شكستنش به گوشم ميرسيد

من ديدم بغش اش شكست

گريه ميكرد

دانه هاي اشك شيشه را ميشست

نکند فقط به گل آلودگی کفشهایمان بیندیشیم . .

فکر کنم هم زمان با پخش فوتبال شه نزارن ببینم.

در نهایت، آنچه در ذهن ما خواهد ماند

حرفهای دشمنانمان نیست بلکه سکوت دوستانمان است . . .

عادتت دیدگاه گذاشتن تو پستاتت

خیلی....

پوشیده چون جان میروی

اندرمیانِ جانِ من

چون میروی بی من مرو...

ای جانِ جان بی تن مـــــرو



"مولوی"

خواهان آنم که ضربان قلبت به لبخندهای مکررتکرار شود

وهرآنچه به دل آرزویش داری به هربهانه ای ازآن توباشد.

چه بی هیاهوست این خلوت نهانم