اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ببینم کاری میکنی من کتک بخورم یا نههه !


این خانم چماق بدست کجاست ؟!!!!

چشم هایم را می دهم


به راهی که امتدادش در گام های تو مبهم گشت!

،هیچ وقت نرفتم


تنهاتر شدم...

تا روز رشد نکرده!

ترک های لبخندم را

پر می کنم

از سایه های ریخته شده ات!