اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این گسل ِ زلزله خیز

خدایم را ویران کرد...

می نگرم؛...

سایه ی خاکستری انده بر چهره ی مسخ شده و

رقص حلقه های دودِ سیگار ِ

نشسته بر فضای تنگ و استحاله شده ی اندیشه و

شهوتِ نبض های آتشین ِعصیان،

همخوابه ذهن ِ تاول زده ی افسوس...

دنیا در تلاطم و درد

می سوزد دل و

می خروشد عشق ،

گونه هایم داغ

شعله میکشد،

روح شکسته ام

از شراره ی اشک خورشید

دشت ِخونین ِشقایق

وزش ِباد

آسمان گلگون

از گلبرگ های داغ ِ بر باد رفته

دلبندم گوش کن!!!...

آوای گریستن ِامواج ِخروشان ِدریای خزر

قصه ی دلدادگی مان را

به گوش ساحل لاجوردی میرساند...

ستاره هایت رادر آغوش میکشمُ

ماه را بوسه باران میکنم...