اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اگر تاریخ چشمی داشت خون و اشک کارش بود

بر عکس همه چیز تقصیر عشق است

hal man kam az hale to nadare

وقتی که نیستی

بر لب من

دنیا تنها

جای دندان نیشی است

که به تو فکر می کنم.

در کوی او که جز دل بیدار ره نیافت
کی می رسند خانه پرستان خوابگرد

خونی که ریخت از دل ما، سایه! حیف نیست
گر زین میانه آب خورد تیغ هم نبرد...

يه لحظه فكر كردم نوشتى شبنم ، ذوق زده شدم....