اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نیلوفرها در مرداب می رویند

تو را با اشک خون از دیده بیرون راندم آخر هم ، که تا در جام قلب دیگری ریزی شراب آرزو را به زلف دیگری آویزی آن گلهای صحرا را....

مگو با من دگر از هستی و مستی...

pas chi kar konam in 4 salo

وقتــــــی "رفتــــــی" تا آخــــــر "بــــــرو" . . .

وقتــــــی "مانــــــدی" تا آخــــر "بمــــان" . . .

ایــــــن تــــــن.....خستــــــه ســــــت !

از نیــــــمه رفــــــتن ها.............

از نیــــــمه مانـــــدن ها....

باید سر به بیابان‌ها گذاشت!

گویی مرا برای وداع آفریده اند!

آنتوان دوسنت اگزوپری

هر دلیل ِ متفاوت

آدمی را به اندوهی دیگر

رهنمون می کند

از ریگ های ته جویبار شنیده ام

مهم نیست که مرا

از ملاقات ماه و گفت و گوی باران

بازداشته اند.

من برای رسیدن به آرامش

تنها به تکرار اسم تو

بسنده خواهم کرد...

حالا آرام باش

همه چیز درست خواهد شد...

چه دریایی میان ماست

خوشا دیدار ما، در خواب!