اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بانو....

زندگی مست...

نیستی و

این حرف های نگفته ام به تو...

میشود غم... میشود بغض

لا به لای واژه هایم....

لعنت به لحظه هایی که تو همه چی بودی برام.....

بـه من نخنـد...

میخواهم تنهایی ام را به رخ این هوای دو نفره بکشم...

آهسته گفت : "خدا نگهدار"
در را بست و رفت ...

چه وجه اشتراک لطیفی است

بین هوای دل من

با این روزهای پاییزی!