مهربونی

نگاه کن .. من زنده ی این چشمان بی پایانم

تصنیف لطیف حضور ,تو

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

این قصه ی رهایی فکر

از خود عبور می کنی و تا او می روی

گویی از ازل در عدم مرده ام !

حروف ربط را گم کرده ام

عدن فروخته و آواره ..

.... !

چه ترکیب تلخی

شب شده ام ,

اندیشه هاـی کبود مرثیـه ـی هســتن دست گرفته اند در مـن !

و زلال ِ کـلـام غریب می نمایـد ، سخـت .

مات ِ آشفتـه بازاری ِ منــم !

روزگارـی ساکـت و صـبور و روشـن بودم

حالا به تاریکـــخانه ـی عبوسـی می مانم که به کـار ِ

عکـاس ِ پیرـی فرتـوت هم نمــی آید !

می دانم روزی با تن خسته و خیس

سوار بر قطرات درشت باران

به آرزوهایت میرسی

اواتار جدید میارک ولی کاش عکس خودت بود

ولی من مجبور نیستم این کارُ تحمل کنم!!!

اره والا حرفت سکوت و بغض و اشک میاره
پس تو رو خدا زیاد حرف نزن که اونوقت مردن میاره

کاورت چه قشنگه

قشنگه ممنووووووون