"خوبم
خوشم
کجام ؟
هیچ ‌جا !
نیمه ‌شب است یا نزدیک سحر؟
نمی‌دانم!

خوشبحالت منم از این خونه ها میخوام

- می گفتن شادیها تموم نمی شن اما شدن، کافیه یه نگاه به آدمهای توی اتوبوس بندازی و بفهمی که توی این تنهایی موقت، فقط دارن به غمهاشون فکر می کنن که انقدر عبوسن ...


- - زندگیها پر شده از اندوه گذشته و حسرت آینده ، کسی توی حال زندگی نمی کنه ، کسی دلش برای قاصدکهایی که گه گاه توی خونه ها پیدا می شدن و آرزوها رو با خودشون می بردن تنگ نمی شه ، تموم محبت ما خلاصه شده توی یه Sms کوتاه یا هرچند وقت یه بار، صدای زنگ تلفن ...


- من می ترسم از اینکه نبودنم مثل بودنم هــیچ باشه، من توی بودنم حتــی بنده ی خوبی نبودم، اصن من کی اَم؟ چی اَم؟ بین این همه آدم به ظاهر خوشبخت چه می کنم؟ خدایا من پاسخ کدوم سوال بی جوابم که هنوز توی دنیات مهمونم کردی ؟


- " تویی که داری این مطلبُ می خونی، میدونی تـ َـه ِ خطــ ـــ ــ ـ کجاست؟؟ "

شاعر..

مادرش مرجان و پدرش طوفان

دریا اگر نباشد

طوفان نخواهد بود

مرجان نخواهد خواند

و شاعر ... نخواهد سرود.

اگر فقط تو باشی . .

خوشا به حال گل سنگ که ندارد دل تنگ...

کَم کَم باید یاد بگیرم

هروقت که کسی باید باشد

نیست....!

هر وقت خبری از تــــــو شد من از نو دیوانه شدم...

مرسی...

از دست های کوچک تو
بهار نارنج ها
زیاد می شوند