ممنون... آٰفرین ب اونی که اینا رو نوشته

ساعت کوکیم را باد
برد تا
پشت پرده های شب
زير نور مهتابی ...
که گاهی
می پرم از خواب
به رنگ لنزهايی که نمی دانم
ساعت چند است !؟

@♥ღ سکوت زندگی♥ღ

چشم ها عصای سفیدند

برای کلماتی که نابینا

بر لبان خشکمان

زاده شده اند ...

ترمینال!?

ديدن شكوفه ها





دلهره ام را كم نمي كند





مي خواستم





تورا با درختان باغچه





آشتي دهم





گنجشك ها پريدند!

درونم شعر تاریک وغم انگیزی است اما من

چرا پنهان کنم حالا اگر سهراب می خوانم

بارها

دستش را گرفته بودي

@♥ღ سکوت زندگی♥ღ

شعر من شرح نفسهای تو است
گاه گاهی که نفس حبس کنی
قلمم می شکند
شعر هم می میرد.