مَنَم...

چِیه دآشی ؟؟؟

من خشنودیِ بی‌پايانِ خداوندم
برای کشتن و کينه‌توزی نيامده‌ام
فرمانروايی که همدلِ مردمانِ خويش نباشد
سيه‌روزتر از هميشه
سرنگون خواهد شد.

پس از قولِ من بگوييد
به جبارانِ اين جهان بگوييد
که از ظلمتِ خويش
حتی پلاسِ پاره‌ای به گور نخواهيد بُرد.
به آن‌ها بگوييد
که از گرده‌ی کبودِ تازيانه فرو شويد
ورنه عطرِ هوا حتی
با شما همدلی نخواهد کرد.

هشدارتان می‌دهم:
او که به کشتنِ آزادی بيايد
هرگز از هوایِ اَهورا خوشبو نخواهد شد
بخشوده نخواهد شد
بزرگ نخواهد شد
اين سخنِ من است
من پسرِ ماندانا و کمبوجيه
که جهان را به جانبِ‌ عدالت و آزادی فراخوانده‌ام
که انسان را به جانبِ آرامش و اعتماد فراخوانده‌ام.

...
پس به آيندگان و نيامدگان بگوييد
او که دوست می‌دارد
دوست داشته خواهد شد
و او که بر مردمانش ستم کند
ديری نمی‌رود که راه به دوزخ خواهد گشود.

وقتی ی پست تغییر می کنه

امیدوارم که همین راهی رو که داره میره بدون وقفه ادامه بده و دل جوونا رو شا بکنه

از افکار لت و پارم این روز ها

انتظار همه چیز داشته باشید !

حرف زیاد داریم اما

ما همه کارگریم

از کوره اگر در برویم

آجر می شود نانمان

هر سنگ که زخمی ات می کند را

در خود می پذیری وُ

آرام آرام رام می کنی

زخمها زیباترت می کنند

به برکه ها شبیهی،آری

که با سنگهای خوابیده در بسترشان

زیباتر به نظر می رسند

تا بفهمم که باران

چقدر به خانه ی ما زیاد می آید

کاش خودت را می دیدی

که از هر طرف زیبایی

و من چگونه از هر طرفی دوستت دارم


@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

در همه‌ی راه
کسی از ما
حقیقت جهان را
نپرسید
همه چیز جهان
بوی کهنگی و ماندگاری
ابدی غم را
داشت

گاهی میتوان کنارِ یک پنجره سیگار به دست و منتظر “پوسید” …