مرررررررررررررررررررسی گلپری مهربون....

از متروکه های من
بی بهانه می روی
بی اعتنا به من و سرنوشت من

هـــــــــــــــــوای مرا نداری

تو

رفتن را

دل دل نکن ...


ریزش ِ برگ هایم آزارت می دهد.


محمدعلی بهمنی

برایم آب بیاورید چشم هایم تشنه اند ...

مرسی عزیز ...

خیلی خوشحالم کردی ....

بازم ممنونم

مثل کباب های برادران تهرانپارس هست

کسی چه می داند
در هزار توی دلتنگی های سُربی سینه ام ،
پنهانت کرده ام
و فصل گرده افشانی خاطره ها
پیوندت زده ام به طره ی افشان واژه ها !
که هر کس دید و گذشت
محکومم کرد به شاعره بودن در عصر پیامبری!!
بگذار شب به صلیبم بکشد.
باکی نیست !
من دلتنگی همه ی این سالها را ،
سکوتم را و
او را
سرفه می کنم در کوهستان مهیب زندگی !
تا پژواکش به در آرَد همه ی بیژن ها و یو سف ها را
از قعر چاه ها !
شایـــــــــد روزی از ردّ ژاله های زنانه ام ،
زندگــــــــی سبز شود
بر این گونه های سرخ شده از سیلـــــی روزگار!!!
کسی چه می داند
هنــــــــوز زنانـــــــه ایستاده ام ..

#دلتنگی ... #لگدکوب ... #مستی ...
قبایی گلگون،قدحی جام گون ... می جان بایدم...