اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

روزهایی ست ک ِ
لبریزت میکنند از عشق ،

بی بهانه

مثل درختی در پاییز ،
وقتی تمام برگ‌هایش را
باد برده باشد

کجای قصه م بودی....

به سرزمینی بی رنگ !

دلم ی ِ قصه ی بی غصه میخواد ..

نه.........هیچوقت...

فقط

میدانم

که میخواند....