اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ه بر ما رفته است ای عمر ؟ ای یاقوت بی قیمت !

که غیر از مرگ گردنبند ارزانی نمی بینم

لازم است گاهی پای کامپیوترت نباشی، گوگل و



ایمیل و فلان را بی‌خیال شوی، با خانواده ات دور هم



بنشینید ، یا گوش به درد دل رفیقت بدهی و ببینی



زندگی فقط همین آهن‌پاره‌ی برقی است یا نه؟

هر بار که با خودم درد دل می‌کنم، گره بغضم کورتر می شود...

امروز باران آهنگ دلنشين ناودانهاست

و من با دستهايم نامت را

بر شيشه هاي غبار گرفته نقاشي مي كنم

تا يادم بماند...

كه تو مرا دوباره آفريدي !

من متولد شدم

در حالي كه اشك

بهانه ي چشمانم را مي گرفت .

مارسل بروست

مدتهاست که دیگر روز، روز نیست





همان ادامه شب است...



کمی روشنتر... و شلوغ تر!

من آن حضور سبزي خواهم بود كه اندك نگاهي به من ، دل ها را به تپش خواهد انداخت... .

و من به اين معتقدم كه

آري زندگي سخت زيباست

كاش ميشد زندگي را بخشيد

و به اين لبخند زد كه آري

تا رسيدن به خدا

دو سه لبخند بيش نمانده...

واژه ای از انتهای سکوت به سوی تو پرتاب میکنم

ای ایستاده به تماشای فراموشی من

چه حس قشنگیه !