اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هوس جرعه ای از جام وفا را دارم

که مرا مست کند

سخت است ...!



درخوش گذرانی هایت هم



افکارت آزارت دهند !



و



طعم زهرمار به خود بگیرند



لحظات شادیت...

من این ابر بی باران را دوست دارم ...

سکوت و سکوت

نگاهم کن....

هرچند که به پهنای صورتم اشک می ریزم

ولی لبهایم میخندند

ببین که شادم!!!

من که گریه نمی کنم!!!

خدایا خسته ام امروز من

خسته از تاریکی

خسته از تنهایی

خسته از فریادم

خسته از بی مهری

خسته از این همه درد

خسته از این همه بغض

خسته از چهره شهر

خسته از رنگ جفا

دگر از گریه خود خسته شدم