اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

مسیح طلوع میکند

بر صلیب

و عشق ارزانی میکند

با لبخند اهورایی اش

و شعر می پاشد

بر آستانه نگاه مردم خسته

تو بگو حال كجا خواهم رفت ؟

كه در اين لحظه مرگ

جانم را برد

و كسي باز نبود

كه بگويد به كجا خواهم رفت

نه خودم فهميدم

چقــدر باید بگذرد؟؟

تا مـن

در مـرور خـاطراتم

وقتی از کنار تــو رد می شوم.

تنـــم نلــرزد…..

بغضــم نگیــرد…..

دگــــر تــــــقــدیــــر را


بـــرای نــیـــامــد نــت بـــهانـه نـــکـــن !!!!



مـرد بـــاش…



و بـگـو نــخـــواســــتـــــی….

و نــیـــامـــــدی….!

می لرزم....


همین..

دیگر دانه نمیخورد..

چه حیف


که بین این همه آدم

دگر هیچکسی

به بارانی

که

بعد از مدتها

باریده

هیچ حسی ندارند...

گذشتی ازمن وساکت نشستم

گذشتی ازمن و دیدی که خستم





تو یادت رفته که توی چه حالی

کنارت بودم و زخماتو بستم





خیال کن



که سرم گرم عزیزم





خیال کن



بی توهیچ دردی ندارم





خیال کن



زمستون ولی من

توی شبهام شب سردی ندارم





خیال کن



قلب من شکستنی نیست





خیال کن



حقم تنها بمونم





خیال کن



عاشقم بودی ولی من شاید قدر تورا هرگز ندونم

تنهاییِ مَــن دنیایی داره…
.

بدون تو.....