مرسی

و فقط بوسه های مرگ است که این آغوش را حقیقی میکند . . .

ادامه دارد ، نمیتوانم دِگر بِرویَم
که من اسیر این خزانِ توبه تویم

این ها نشانه های شورشند ..

مرگ تدریجی ..

خالی ....

آرام جانت را میگیرند به جرم جوانی ..

خدای ِ روی ِ زمینی ..

نیستی و حواسم سر جایش نیست.

هستی و نیستی ِ من ..

نیستی و تکراری ترین اتفاق این روزها در حال تکرار..

دائم به حول محور تو ؛ کلمات سقوط میکنند ..
من مات و مبهوت بودنت
آرام کلمات را سر میبُرم
زانو میزنم
سرم را بالا میگیریم
..
من ناتمام مانده ام ..
مات ِ تو ..

@مشکی

آرام .. هجی کن .. جان ندهم میان ِ راه

@❤ ᘉ ᗴ ᗪ ᗩ ❥

بگذار جنونت به نامم هم سرایت کند..
بگذار به رخِ تمام جام ها بکشم مستی ِ تمامت را