سلامـــــــــ عزیز میبینی چقدر وقته نیستــــــِ اما هـــگز فراموش نمی شی اینا مطمئن باش

دشمنت شرمنده عزیز .

غزل ۳۲
خدا چو صورت ابروي دلگشاي تو بست
گشاد کار من اندر کرشمه‌هاي تو بست
مرا و مرغ چمن راز دل ببرد آرام
سحر گهان که دل هر دو در نوای تو بست
هزار سرو چمن را به خاک راه نشاند
زمانه تا قصب سرکش قبای تو بست
ز کار ما و دل غنچه صد گره بگشود
نسيم صبح چو دل در ره هواي تو بست
مرا به بند تو دوران چرخ راضي کرد
ولي چه سود که سررشته در رضاي تو بست
چو نافه بر دل مسکین من گره مفکن
که عهد با سر زلف گره گشاي تو بست
تو خود حیات دگر بودي اي نسيم وصال
خطا نگر که دل اميد در وفاي تو بست
ز دست جور تو گفتم ز شهر خواهم رفت
به خنده گفت برو حافظا که پاي تو بست